خدایا!
کفر نمیگویم،
پریشانم،
چه میخواهی تو از جانم؟
مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی!
خداوندا!
اگر روزی
ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای تکه ی نانی به زیر پای نامردان بیاندازی
و شب
اهسته و خسته
تهی دست و زبان بسته
به سوی خانه باز آیی؛
زمین و اسمان را کفر میگویی...
نمیگویی؟؟

خداوندا!
اگر روزی بشر گردی
ز حال بندگانت با خبر گردی
پشیمان میشوی از قصه ی خلقت
از این بودن،
از این بدعت،
خداوندا! تو مسئولی...
تو میدانی
که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است...
دکتر علی شریعتی

.......................

وبلاگمو دوست دارم!
چون فعلا تنها جاییه که میشه توش نوشت و نظرات افرادیو خوند که اکثرا بدون پیش زمینه توش کامنت میذارن....
وبلاگمو دوست دارم!
چون روزایی بود که لحظه شماری میکردم برای آپ کردنش... چون با من بزرگ شد! چون سر موقع بهم خیلی چیزا رو یادآوری میکنه...
وبلاگمو دوست دارم!
چون باعث شد با خیلی چیزا اشنا شم...
همین!